O dzieciach, o matce

Patrzę na mojego młodszego synka, na jego zachowanie i jak z nim łatwo i myślę sobie, że może by tak trzeciego szkraba, że może córka bybsie udała 😉 A potem odbieram przedszkolada i patrzę jak zachowuje się mój pięciolatek i dochodzę do wniosku, że za żadne skarby trzeciego nie wytrzymam 😂

Mam dwóch synów. Uwielbiam ich. Podziwiam jak dorastają do wspólnych zabaw (między nimi jest 3,5 roku różnicy. Młodszy w grudniu roczek skończył). Rozczula mnie widok kiedy się przytulaja, zapraszają do zabawy. Wczoraj spacerowalismy. Starszak szedł po krawezniku. Młodszy obserwował, próbował naśladować brata i stawiać nóżkę na krawężnik, ale w końcu zrezygnował i zrobił coś co mnie wzruszylo... Podszedł do brata, wsunął rączkę w dłoń starszego i już nie chciał puścić. Nawet starszak zszedł z krawężnika i zwolnił żeby się mały nie wywrócił. A ja? Ja się prawie rozpłakałam z wzruszenia 😊